Rookmelders voor woonfuncties

Waar de norm over gaat

NEN 2555 gaat over de toepassing van rookmelders in woningen: hoeveel er nodig zijn, waar ze hangen, hoe ze worden gevoed en wanneer ze onderling gekoppeld moeten zijn. De norm is aangewezen in het Besluit bouwwerken leefomgeving en vult daarmee de rookmelderplicht in.

De kern in de praktijk

• Minimaal één rookmelder per bouwlaag met een verblijfsruimte, plus op elke bouwlaag waar een vluchtroute doorheen loopt.
• Plaatsing op het plafond, met afstand tot muren en hoeken, zodat de melder niet in een dode luchtzak hangt.
• Bij een schuin dak hangt de melder onder de nok, langs het dakvlak.
• Ruimten met veel damp of stof — keuken, badkamer, garage — vragen om een andere aanpak dan een optische rookmelder op het plafond.
• Koppeling van melders zodat één alarm alle melders laat afgaan, wordt zwaarder gewogen naarmate de woning meer bouwlagen heeft.

Waar het in de praktijk misgaat

De meest voorkomende fout is niet het ontbreken van een melder maar de plek: net achter een trapopening, te dicht bij een ventilatierooster, of in de nok van een kapverdieping. In alle drie de gevallen hangt er formeel een melder, maar meet hij te laat.

Voor bewoners hebben we dit uitgewerkt in de plaatsingsgids.